در حالى كه من به افرادى كه آن اخبار را نقل كرده‌اند ( كاملا ) اطمينان و اعتماد دارم . راوى مىگويد كه حضرت به من فرمود : اى محمد ! ( حتى ) به گوش و چشم خود در مورد ( بد گوئى ) برادر ( ايمانيت ) اعتماد نداشته باش ، و اگر پنجاه نفر در پيش تو ( در مورد مطلبى ) شهادت بدهند و سوگند ياد كنند ، ولى برادر ايمانى تو ، به گونه‌اى ديگر سخن بگويد ( و گفتهء آنان را تكذيب كند ) از او بپذير و از آنان قبول مكن و چيزى را كه اسباب ناراحتى و سرشكستگى او مىشود ابراز مكن و انتشار مده ، زيرا در آن صورت ، از كسانى خواهى بود كه خداوند در بارهء آنان فرموده است : « كسانى كه دوست دارند مطلب ناخوشايند و ناشايسته‌اى را - در بارهء كسانى كه ايمان آورده‌اند - انتشار دهند ، در دنيا و آخرت عذاب دردناكى به آنان مقرر شده است » ( سورهء نور / آيهء 18 ) . ( 1 ) 2 - منصور بن حازم ، از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود : هر كس كار زشتى را ( در جامعه ) انتشار دهد همانند كسى است كه آن كار را انجام داده است . و هر كس مؤمنى را در مورد چيزى ، ملامت و سرزنش كند ، ( بدون ترديد ) پيش از مردن ، خود دچار آن مىگردد .